Vorige eigenaren

[JT]

Spinoff van "Wie heeft zijn Peugeot een naam gegeven?" ( http://www.vandansik.nl/phpBB2/viewtopi ... highlight= )

Een oude(re) auto kopen heeft vele redenen: model, jeugd, techniek, sleutelen, ...

Wat je, behalve een hoop werk, altijd bij de aanschaf van een oude Peugeot krijgt, zijn vorige eigenaren.
Het is net een (spookachtig of sprookjesachtig) oud huis, waar je voorstellingen maakt over mensen die er lange tijd geleden hebben gewoond. Natuurlijk, auto's zijn over het algemeen recenter, minder jaren en zo, maar denk aan de levensstijl in bijvoorbeeld de jaren 60, denk aan het gebruik van auto's in die tijd (nu heeft iedereen een auto, maar toen?), ...

Wie weet wie zijn/haar auto in bezit heeft gehad en heeft daar een leuk verhaal over?

Mijn verhaaltje is niet zo leuk, maar het interesseert me wel, ik ga haar ooit nog eens een foto sturen:
Mijn coupé is 20 jaar in bezit geweest door een vrouwelijke dokter, een magnetiseur. Rokend als een ketter aan de asbak te zien. Ik heb haar adres al opgezocht, ze leeft nog, haar man is (of was, daar ben ik nog niet uit, de huisartspraktijk is er in ieder gevalk niet meer) een reguliere huisarts...
Al deze info trouwens via internet op kunnen sporen...

[Idranor]

Mij verhaal is ook niet zo boeiend maar ik vertel m toch. De man die m in 1986 nieuw kocht was een echte Peugeotrijder en onderhield m (naar verluidt) trouw. Later ging de wagen naar z'n zoon en nog later naar de andere zoon, en die verkocht m uiteindelijk aan mij. De laatste eigenaar voor mij had de Peugeotliefde dus met de paplepel ingegoten gekregen en rijdt voor t dagelijks een 406; de 305 was een beetje overbodig geworden maar hij kon er moeilijk afscheid van nemen. Als hij tijd en ruimte had gehad was de wagen nu in restauratie geweest maar toen ik hem beloofde er goed voor te zorgen en af en toe iets van ons te laten horen mocht ik m wel voor een zacht prijsje meenemen.

[Peter van den Bosch]

Nou de vorige eigenaar van mijn Peugeot heeft bij toeval vroeger bij ons om de hoek gewoont, mijn Peugeot ken ik niet van die tijd.
De vorige eigenaar van de 404, heeft mijn Peugeot namelijk nog geen jaar gehad, hij heeft hem weg gedaan omdat de auto niet zo confortabel was dan hij had gedacht.
De man zelf echter, woonde zoals gezegd bij ons om de hoek, en toen ik nog maar een klein manneke was, maakte de familie waar hij lid van was al grote indruk op mij. Ze hadden namelijk toen al verschillende oldtimers. Ik herinner me: Een Ford Anglia, een Rolls Royce, een Messerschmitt, en een BMW Isetta. Het is zeker 30 tot 35 jaar geleden, en ik herinner me ook nog hoe de Ford aan zijn einde is gekomen. Er werd namelijk elk jaar een heuse autocross bij ons tegenover gehouden, de rest hoef ik dan eigenlijk niet meer te vertellen Ja, ja... Lang is het geleden, waar vroeger gecrosst werd, staat nu sporthal De Schutskamp in 's-Hertogenbosch. Kan iemand zich dit jaarlijkse spectakel nog herinneren??

Groetje: Peter

[Gilletti]

Van mijn drie auto's ken ik inmiddels ook het één en ander.

Bij de de coupé ben ik de 4e eigenaar. Hij is nieuw verkocht aan een meneer in Straatsburg. De originele (getypte) garantiebrief van Peugeot Frankrijk aan de beste man heb ik nog erbij.
Deze meneer heeft de auto overgedaan aan iemand die hem lang gehad heeft en er ook heel veel kosten aan gehad heeft. Bijna alle facturen zitten erbij.
Een jong stel heeft de auto begin deze eeuw geimporteerd na vakantie in Frankrijk. Van hun heb ik hem gekocht.

De 304 break komt bij Verhoeven vandaan, die hem uit de buurt van Grenoble gehaald heeft. Van de eigenaar/eigenaresse weet ik niet, behalve dat ze er erg zuinig op zijn geweest.

Van de cabrio heb ik de originele carte grise met daarop de naam van de madame die hem ooit nieuw kocht.
Zoals bekend heb ik deze wagen pas kort geleden gekocht van PaPeus die ook hier op het forum rondzwerft.

[Evert G.D]

Van mijn 504 is de historie redelijk bekend. De auto is op 27.08.1980 nieuw afgeleverd aan F. (Fokke) Kampherbeek uit Odijk. Na zijn pensionering verhuisde hij naar Veenendaal, waar hij enige bekendheid genoot als ambtenaar van de burgerlijke stand.
Ik trof de auto destijds aan bij mijn toenmalige werkgever, Autobedrijf Leewis in Veenendaal. Informeerde of hij te koop was, maar hij stond daar voor onderhoud, de eigenaar woonde toen in een chique appartementencomplex naast het garagebedrijf. Ik besloot de mooie 504 te 'volgen', want ik wilde 'm graag hebben. Ruim een jaar later (mei 1987) kreeg ik een tip van mijn inmiddels ex-zwager dat er een mooie 504 stond bij Peugeotdealer Van Wijk in Veenendaal (nu Van Hunnik). Ik ging kijken en het bleek om 'de bewuste' 504 te gaan, die was ingeruild op een nieuwe 405. Hij stond in de werkplaats onder een dikke stoflaag en de stoel linksvoor ontbrak. De toenmalige verkoopleider Nico de Kroon 'gunde' mij die auto voor een 'prix d' amis'. (4.750 gulden, maar het ging om een 504 in zeer goede staat van toen slechts 7 jaar oud met 113.000 km, bovendien was de 504 toen zeer populair voor export). Daarvoor ben ik De Kroon nog altijd dankbaar, want de vraagprijs (6.000 gulden) kon ik dus écht niet ophoesten. Als inruil diende de 504 GL uit '77 die ik toen had, maar die nogal aftands begon te worden. Die bracht 750 gulden op. De prijs was inclusief inspectie, een voorstoel en reparatie van de kachelkraan van de verwarming, die bleef warme lucht blazen tijdens de proefrit.
De rest van de maand op een houtje gebeten, maar ik had de 504 die ik wilde! Kampherbeek is later verhuisd naar Hoogeveen en nu - als hij nog leeft - hoogbejaard.
Tot 1992 heb ik de auto dagelijks gereden.

De 403 kocht ik in 1994 van Raymond Ostendorf uit Hilversum. Die had hem uit Frankrijk gehaald en in een opslag in Beneden Leeuwen gezet. Vervolgens was er nauwelijks met de auto gereden tot ik hem kocht. De eerste eigenaar is onbekend, de 'carte grise' vermeldt een garagebedrijf uit Montagis (Ets. Corre & Cie) als eigenaar sinds 1977 (tot 1983).

De 406 kocht ik bij Visscher Culemborg in november 2003. Eerste eigenaar was woningbouwvereniging Volksbelang uit Vianen. De onderhoudshistorie vermeldt als belangrijk feit een inbraak, waarbij de (kostbare) carkit werd gestolen, de 406 was daarbij nogal 'mishandeld': uitdeuk- en spuitwerk aan het portier linksvoor + montage nieuwe carkit.
De tweede eigenaar was ene heer Vermeulen, die de auto slechts kort in zijn bezit heeft gehad, hij werd ingeruild op een Mégane Scénic omdat Vermeulen die mooier vond. Bien alors, ik was blij met die voorkeur van 'm...

Van de 205-en weet ik niets van vorige eigenaren: de GE komt bij Jonkhart vandaan en de CT kocht ik via internet (E-bay) van iemand uit de buurt van Alkmaar.

[Daniël]

De precieze historie van mijn auto kan je beter aan Wim vragen, aangezien hij hem uit Frankrijk heeft gehaald, maar wat ik weet is dat de vorige eigenaar de 504 met veel zorg heeft gekoesterd (onderhoud is minuscuul bijgehouden in een blocnote), maar dat hij hem nauwelijks heeft gebruikt. De 504 komt uit 1970 en had, toen ik hem in oktober kocht 23000 km op de teller staan! Daar is nu inmiddels zo'n 10000 km bijgekomen, zonder noemenswaardige technische of mechanische problemen.
De beste man heeft de auto volgens mij met pijn in het hart vanwege financiële redenen aan Wim verkocht. In het mapje van het instructieboekje vond ik trouwens nog een fotootje van het (klein)kind (denk ik?) van de man. Die moet nog een keertje retour...
De omstandigheden waaronder hij nu wordt gebruikt zijn wellicht wat minder luxueus (ik heb geen garage en hij wordt ook 's winters gebruikt als het nodig is), maar hij doet nu wel waar ie voor gemaakt is, namelijk rijden. Die enkele (kleine) roestplekjes die ik zo nu en dan moet wegwerken neem ik dan maar voor lief.
Nog een leuke anekdote die de liefde van de vorige eigenaar voor de 504 goed weergeeft. Een maand na aanschaf kreeg ik via Wim een mailtje van de vorige eigenaar: hij had spijt en wilde hem dolgraag terug!!! Ik was toen net op de terugreis vanuit Roemenië (met de 504) en had anderhalve week daarvoor ook al een lekke band op de snelweg gekregen (met als gevolg een driekwart spin en een klein deukje ). Ik had dus al het een en ander meegemaakt met de voiture. Zoiets schept een (weliswaar soms lekke ) band. Het enige wat ik de arme man dus kon laten weten was: "c'est dommage pour vous, mais non."
Komende zomer gaan we ws. wel naar Frankrijk op vakantie, dus wie weet wordt dat voor mijn 504 nog een weerzien met het oude baasje.

[Michiel Mobiel]

De 404 die ik heb gehad was van een bekende Nederlander.
Een acteur in een soapserie, maar om privacy-redenen zal ik de naam maar niet noemen.

Toen ik de auto ging bekijken wist ik niet wie de eigenaar was en tijdens het gesprek dacht ik steeds: "Ik ken die vent ergens van."
Het was een hele sympathieke man met een net zo lieve vrouw.
Ook zij waren een beetje maf dat ze hun auto's namen gaven.
Mijn 404 heette dus Marie.
Ze is zelfs een keer op TV geweest in het programma "Weg van de snelweg".

Marie werd aan mij verkocht en de nieuwe auto voor de acteur en zijn gezin werd een dikke grijze Mercedes die de naam Dikke Drika meekreeg.
Erg toepasselijk!